Bejaarde heks

Liefkozend noemde ik haar Vrouwtje Theelepel. "Het arm mensje", dacht ik nog. "Oud, en de hele dag niets anders te doen als uit het raam kijken."

Wat een vergissing. Een korte observatie van de leuke jongen uit de trein en mijzelf en de weg van lief vrouwtje naar boze heks was afgelegd. Het nare mens kijkt altijd sjachereinig, commandeert haar man in het rond, en fixeert haar haviksblik op iedereen die langs komt; met haar neus tegen de ruit of vanuit haar half geopende voordeur. Zojuist nog was de glazenwasser de pineut. Vanuit haar deuropening bleef ze de arme jongen bedelven onder misprijzende blikken net zo lang tot hij boven aan de ladder was.

Maar het allerergste aan de bejaarde heks van tegenover: ze gooit dagelijks haar tuinafval bij haar buren over het muurtje. Ik vermoed dat er iets gruwelijk mis is gegaan in haar opvoeding. En ik ben bijzonder benieuwd naar haar kinderen en kleinkinderen.

  1. Oh jee, oh jee…
    Naja, bezie het zo: je moet toch minimaal één buur hebben om over te kunnen klagen, niet dan? *grijns*

    Enne: je als/dan capaciteiten zijn behoorlijk achteruitgegaan in Brussel, lees ik. Foei. 😛

  2. Dit moet je blijven observeren, leuk om over te schrijven. Je vooral niet ergeren, hier moet je van genieten. Dit hoort bij het leven en krijg je elke dag zo maar. Carmiggelt zou er van smikkelen en er weer zo’n smakelijk verhaal van maken, voor van Kooten en de Bie zou het weer een leuke kritische scene opleveren. Ja, ja allemaal een beeje gedateerd, maar je snapt ‘m

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s