DD is dood

DD is dood. Het doet me niets. Sterker nog -en ik vind het slecht van mezelf- het is een beetje een opluchting. Want telkens als ik een dikke, zwarte, Amerikaanse patserbak zag rijden, maakte mijn hart een onaangenaam sprongetje. Ik wilde DD nooit meer ergens tegenkomen. Dat zal nu ook niet meer gebeuren. Toch moest ik een traantje uit mijn ooghoek vegen, toen ik het berichtje van zijn zoon zag in het condoleanceregister. Er zijn mensen die van hem houden. Ongeschikte bazen kunnen wel geschikte vaders zijn. Ik weet zeker dat hij als evenementorganisator, vriend of kroegmaat een prima kerel was om mee van doen te hebben. Altijd gezellig, altijd lachen.

Tussen de vele oprechte berichtjes op de site van ‘zijn’ bedrijf staan ook een aantal hypocriete. Mensen die net zo’n moeite hadden met DD als ik, omschrijven hem nu als hun grootste ‘inspirator’. Het enige waar hij mij toe wist te inspireren was het schrijven van sollicitatiebrieven. En dat leverde zo weinig op dat ik uiteindelijk besloot weer te gaan studeren.

Advertenties

  1. Dat berichtje was inderdaad confronterend, en ik vind het ook echt heel erg voor de nabestaanden (Rotwoord..)

    Maar bij de rest van de berichtjes heb ik mijn uiterste best gedaan om tussen de regels te lezen, er staan er een aantal tussen die behoorlijk “dubbel” opgevat kunnen worden. De rest…

    Tja, wie zich tijdens zijn leven graag met hielenlikkers omringt, kan ze na zijn overlijden ook verwachten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s