Dit hoort helaas ook bij Brussel

Verdriet, medelijden, angst of ergernis. En soms -als ik zie hoe een klein, lamgeslagen kind misbruikt wordt om wat extra centen binnen te halen- woede.

Vergeleken met wat ik uit Nederlandse steden gewend ben, heeft Brussel een hoog percentage bedelende medemensen. Je besluit doorgaans niet ineens om van de straat je huis te maken. De meeste zwervers zullen een hoop voor hun kiezen hebben gehad. Geboren in armoede. Psychische problemen. Maar ook mensen die ooit een huis hebben gehad, een baan, een toekomst. Misschien ging het mis door verkeerde vrienden, een verkeerde relatie, een verkeerde keuze. Of simpelweg geboren in het verkeerde land.

Hoe ver moet je gezonken zijn om andere mensen een kartonnen bekerje in hun gezicht te duwen? Hoe klein is je eigenwaarde of hoe groot is je honger als je mensen zelfs achterna loopt en aanklampt? Verdrietig word ik ervan.

Maar die moeders die hun kinderen op voorbijgangers afsturen. En die moeders die met veel te stille, bewegingsloze (gedrogeerde?) kinderen op schoot midden in de winkelstraat gaan zitten. Die maken me kwaad. Het zal niet allemaal perfect geregeld zijn, maar er zijn sociale voorzieningen genoeg, zeker in Belgie, om ervoor te zorgen dat een kind kan leven als een kind. Met een dak boven zijn hoofd. Eten. Onderdak. Wat ben je voor moeder als je je kind zijn jeugd afneemt?

En wat ben je voor man en vader als je je vrouw en kinderen de straat op stuurt?   

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s