Te stom om adem te halen

“Doe je de horloges zelf?”, vroeg de leuke jongen uit de trein, nadat hij de wekker, de klok in de badkamer en de klok in de woonkamer goed had gezet.
“Ja hoor.”

Maandag.
Je hebt een aantal afspraken verschoven om bij de crematie van de mama van een vriendin te kunnen zijn. Je kijkt op je horloge en gaat over tot actie. Je denkt overal aan:

  • je schrijft een kaartje voor de dochter en een kaartje voor de man van de overledene en steekt ze in je tas
  • je voegt een pakje zakdoekjes toe, voor als je moet huilen
  • je doet er nog een spiegeltje bij, zodat je kunt controleren of de mascara nog op je wimpers zit, of op je kin
  • je plakt een briefje met het adres van het crematorium op je telefoon en steekt die ook in je tas
  • tiktaks, luchtje, portemonnee, cd, sleutels… klaar om te gaan

En terwijl je nog even een flesje water vult in de keuken, zegt ook de klok van de oven dat het tijd is om te gaan. Ruim op tijd, dat dan weer wel. Het is 12.30 uur. Anderhalf uur voordat je in Eindhoven moet zijn.

Als je cd is afgelopen, zet je de radio aan. Net op tijd voor het nieuws van… 14.30 uur. Oeps.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s