Live in een uitzending kreeg cameraman Samer Abu Daqqa in oktober te horen dat bij een Israëlisch bombardement zijn vrouw, een zoon, een dochter en een kleinkind waren omgekomen. Maar hij werkte door. Tot die fatale reportage over een door Israël gebombardeerde school. Waar “toevallig” een raket insloeg toen hij klaar was met filmen. Samer had in België kunnen zijn, maar besloot in Gaza te blijven tot de oorlog voorbij was.

Ik had journalist kunnen zijn
Onderzoeker. Correspondent. Oorlogsverslaggever
Maar ik koos de makkelijke weg
Die van de minste weerstand
Ik schrijf commerciële stukjes
Interviews voor bladen die geen steen verleggen
Een persbericht, een aankondiging, een blog
Want we hebben allemaal zo veel “belangrijks” te zeggen

Soms een gratis tekst voor een goed doel
Fairtrade, duurzaamheid, of een sympathiek buurtinitiatief
Kan ik mezelf weer een schouderklopje geven
Kijk mij goed bezig zijn
En ondertussen klagen over mijn ‘eerste wereld leven’

Het regent
Alweer

Ik huilde lang en hard vanmorgen
103 journalisten en mediamedewerkers gedood sinds 7 oktober
Tranen drupten op de schouder van de leuke jongen uit de trein
Tranen drupten op de krant
Het venster van de wereld op Gaza wordt steeds kleiner, las ik in NRC
Mijn kop koffie in de hand

PRESS op hun helm
PRESS op hun scherfvest
Dat moet bescherming bieden
Maar maakt doelwit
Schietschijf voor wie de waarheid niet wil weten
Schietschijf voor wie hoopt
Dat we ook deze oorlog weer vergeten

Auto geraakt door een granaat
Huis geraakt door een bom
Collateral dammage?
Vette pech?
Natuurlijk niet
Maar de daders komen ermee weg

Videojournalist Issam Abdallah werd op 13 oktober 2023 gedood toen hij samen met andere journalisten Israëlische bombardementen filmde in Zuid-Libanon. Onderzoek wijst uit dat de granaat afkomstig was van een Israëlische tank aan de andere kant van de grens.