Het ging al zo lang goed dat ik bijna dacht dat ik genezen was. Of gemuteerd. Maar mijn naarste eigenschap, mijn ongewenste super power, blijkt niet verdwenen en slaat lekker hard terug.

Zondag liet ik een boek in de trein liggen. Een op-het-puntje-van-de-treinstoelboek. Elk moment kon de dader van een gruwelijke moord en verkrachting worden onthuld.

Vandaag concludeerde ik dat ik niet 1 maar 2 zonnebrillen als vermist kan opgeven. Terwijl het seizoen nog maar nauwelijks is begonnen.

Daar gaan we weer…   Grumnbl.