Tagarchief: persoonlijk

Ik ben veel tegelijk, maar kan niet veel tegelijk

Geplaatst door Eler in hersenkronkels, mens en getagd met , ,

Als een kind in de snoepwinkel zo blij ben ik met de nieuwe, paarse bank die vanmorgen is geleverd. De paarse bank die perfect kleurt bij de donkergroene muur erachter. Ik ben een sucker voor kleur. Het leven is te kort voor saai. Compleet met badeendjes in mijn oren, Snoopy veters in mijn schoenen en jurkjes in meer kleuren dan de regenboog.

Ik functioneer goed bij kleur en bij verandering, want ik word onrustig van eentonig en saai. Zit er een donkerblauw kostuum of een grijs mantelpak tegenover me, moet ik veel beter mijn best doen om bij het gesprek te blijven dan als er een statement tegenover me zit. Dus kom maar op met kleur. Met die nieuwe opdracht. Die nieuwe werkplek. En joepie, vanmorgen dus met die nieuwe bank.

Tegelijk schreeuwt mijn hoofd op dit moment dat ik nondeju gebaat ben bij routine en herhaling. En bij het halen van tijdwinst door niet mijn armbandjes en oorbellen te willen matchen met mijn schoenen. Baat bij bewust dingen doen en spullen op een vaste plek leggen.

De afgelopen week was het weer vaker bonanza dan anders. In een wachtdienst week zonder laptop de deur uit en dus terug naar huis moeten. Fietsensleutel verliezen van de ‘werkplekfiets’ die nu dus afgesloten op de markt staat. Een afspraak vergeten met de leuke jongen uit de trein (op dezelfde dag!) om een ijsje te gaan eten. Terwijl je mij kunt wakker maken voor ijs. Van de voordeur teruglopen naar de auto omdat ik niet meer weet of ik heb afgesloten. En continu mijn huissleutels en telefoon kwijt. Lang leve verandering én lang leve routine. Al moet ik voor dat laatste dus echt beter mijn best doen.

Ik houd van veel dingen tegelijk.

Ik ben veel tegelijk.

Ik ben de spring in het veld die vreugdedansjes doet bij leuke vooruitzichten, maar ik ben ook rustig en bedachtzaam.
Ik ben tevreden en bij vlagen ronduit gelukkig, maar zwem daarnaast in een grote vijver verdriet.
Ik ben goed in koetjes en kalfjes, maar verlang vaak naar diepgang.
Ik ben oersterk, maar ook onzeker en kwetsbaar.
Ik lach veel, maar huil ook snel en om van alles.
Ik kan vaak meer dan ik denk, maar denk vaak te veel.
Ik ben super leergierig en gemotiveerd, maar ben vaak niet vooruit te branden.

Ik heb het knetterdruk en nog twee deadlines opstaan, maar ik schrijf een blog…

Met dank aan de kleurrijke Wieteke van Diggele die iets soortgelijke plaatste op LinkedIn en mij daarmee inspireerde voor het einde van deze blog. Ga haar vooral volgen op LinkedIn als je van vrolijke foto’s en spontaniteit houdt!

Aftellen

Geplaatst door Eler in hersenkronkels en getagd met

Mijn favoriete blogsters Lilith/Kelly en Zezunja/Maartje vasten niet tot aan Pasen, maar bloggen. En wat ben ik daar blij mee. Een perfect begin van de dag om met een kop koffie hun verhalen te lezen. En het perfecte excuus om dat ene lastige interview vooral nog niet uit te werken. Lilith nam een leuk ‘stokje’ over en ik vind het een uitdagende invuloefening dus ik doe mee.

10 DINGEN OVER MEZELF

boekenwurm | flapuit | danseres in het diepst van mijn gedachten | ongeduldig | onhandig (lomp) | geografisch gehandicapt | snel in tranen | avontuurlijk | slechte spaarder | perfecte oppas voor kinderen die niet te braaf zijn, maar van heuvels af willen rollen en in bomen willen klimmen

9 DINGEN DIE IK LEUK VIND

lezen (duh) | schrijven (duh) | sterke koffie | koken met restjes | verse bloemen in huis als ik ze niet zelf schuin hoef af te snijden en in een vaas zetten | zwemmen | vrijdag visdag | dat ik 10 km achter elkaar kan hardlopen

8 DINGEN DIE IK NIET LEUK VIND

mensen die alleen aan zichzelf denken | kleedhokjes bij het zwembad | Belgische cappuccino, met slagroom in plaats van melkschuim | opstaan als het nog donker is | autorijden | cijfers | poetsen | bergop fietsen

7 PLEKKEN WAAR IK GRAAG BEN

ons bed | het bankje voor het kapelletje in het Lanakerveld | onze douche tot het moment komt dat ik ‘m af moet drogen | de Vlaamsesteenweg in Brussel | in de trein met een boek in een tweezitter voor mij alleen | de Veilinghavenkade in Utrecht | de Visserijbuurt in Gent

6 MANIEREN OM MIJN HART TE WINNEN

met humor | door me een kaartje te sturen | met een spontaan voorstel om iets leuks te gaan doen | door voor me te koken | door me een onbekend bitter en blond speciaalbier te laten proeven | met muziek

5 PLAATSEN WAAR IK NOG HEEN WIL

de brug tussen Denemarken en Zweden | Zanzibar | museum MIMA in Molenbeek | Texel

4 DINGEN WAAR IK NIET ZONDER KAN

boeken | muziek | liefde | zon

3 LIEVELINGSLIEDJES

San Andreas Fault – Nathalie Merchant | Winter – Tori Amos | Gorecki – Lamb

2 WENSEN

dat de mensen die ik lief heb gezond worden/blijven en heel oud worden | een hond

1 LAATSTE WOORD

leef

dscn3091.jpg

 

De vette jaren komen eraan

Geplaatst door Eler in familie, leuke jongen uit de trein en getagd met , ,

40
Toen mijn vader 40 werd, vond hij dat oud en wij -zijn kinderen- vonden dat al helemaal. We pestten hem ermee en maakten flauwe grapjes, die hij zelf ook zo graag op andermans verjaardagen maakte. Toen papa 8 jaar later stierf, bleek het bizar jong te zijn. We waren er nog lang niet klaar voor.

De leuke jongen uit de trein wordt morgen 40. Verjaardagen interesseren hem niet. Mijn handen jeukten de afgelopen weken om een feest te organiseren, maar ik doe hem daar geen plezier mee en ben dus op mijn handen gaan zitten. Geen slingers (of misschien wel, gewoon om hem te pesten), geen muziek, geen speeches. Zelfs geen vrienden op bezoek. Familie mag komen, omdat hij vindt dat hij daar niet onderuit kan.

De leuke jongen uit de trein doet alsof 40 worden hem niets doet. Maar ik weet dat hij er soms bij stil staat wat hij al bereikt had willen hebben op die leeftijd en dat zijn dromen niet helemaal overeenkomen met de werkelijkheid. En dat spijt me voor hem.

Stiekem, terwijl we eventjes niet opletten, is ineens, zomaar patsboem en hupsakee, de helft van ons leven zo ongeveer al geleefd. Tenminste, als we ons een beetje aan de gemiddelde westerse levensverwachting houden en niet aan de gemiddelde levensverwachting in mijn familie.

Dat ouder worden, mij doet het soms wel iets. De afgelopen jaren waren zeker niet slecht. Maar ik weet het zeker, hoe kort of hoe lang het ook gaat zijn: de beste jaren komen nog!