Ik heb niets met voetbal en lag er vorige week geen seconde van wakker dat Nederland verloor. Maar nu ‘het toernooi’ bezig is, denk ik wel veel terug aan vroeger. Mijn ouders waren de allerleukste en allerenthousiastste gastvrouw en -heer als mijn vrienden voetbal kwamen kijken.

Mijn mama verzorgde ons goed met frisdrank, chips en de beste plekken op de bank. Mijn papa voorzag het voetbal van grappig commentaar.

We woonden niet in de buurt, mijn vrienden moesten van Amby, Meerssen, Berg en Schimmert naar Brommelen fietsen. Maar ze deden het – mede dankzij mijn ouders – in oranje shirts en vol goede moed.

Mijn examenfeest hoorde trouwens ook bij de besten.

Dankjewel mam en pap!