Tagarchief: overlijden

Omslagpunt

Geplaatst door Eler in familie en getagd met ,

Vierenveertig min tweeëntwintig
De helft van mijn leven
Je was er, vanzelfsprekend
Ik nam je voor lief
Tot later als ik groot was
En feesten niet meer zo belangrijk

Dit weekend niet naar huis
Misschien volgend weekend
Gelukkig dat ik er was
Dat weekend voor je stierf
Op een maandag, net als vandaag
Wat was je blij dat we er waren

Maar ik vertrok op zondagochtend
“Gaan jullie nu al?”
Mijn toenmalig lief
Vond dat hij weer lang genoeg
In Bunde was geweest
En ik ging mee

Slaafs als ik was (of gewoon zwaar onder de plak)
Bepaalde hij vaak wat ik deed
Terwijl jij me toch had geleerd
Dat voor jezelf opkomen mag
Dat ik zelf achter het stuur zit
Dat zo gehate stuur

Want rijden, was niet aan jou
En is niet aan mij besteed
Je kon onredelijk boos worden
Als je naar Frankrijk reed (of welke fijne vakantiebestemming dan ook)
En wij maakten te veel geluid
Op de achterbank

Ik zou er alles voor over hebben
Om je nog eens uit je slof te horen schieten

Opeens het onrecht

Geplaatst door Eler in hersenkronkels en getagd met , ,

We waren maar twee maanden collega’s en werkten eigenlijk nooit samen. We losten elkaar af. Toch was je meteen mijn lievelingscollega, omdat we over veel gebeurtenissen dezelfde mening hadden. We waren verbaasd over dezelfde dingen. En we deelden onze liefde voor boeken en documentaires. Zo kon het gebeuren dat het overhandigen van de portofoon zomaar tien minuten duurde en jij bijna je trein miste omdat we nog stonden te kletsen.

Toen werd jouw contract niet verlengd. Je vermoedde dat dat kwam doordat je om duidelijkheid had gevraagd een paar weken voor je proeftijd afliep. Je hoefde je proeftijd ná die vraag niet eens meer af te maken. Iets wat mij ook had kunnen gebeuren, want ik stel ook wel eens van dat soort vragen.

Je vertrok met opgeheven hoofd, vol vertrouwen dat er iets nieuws op je pad zou komen. In de tussentijd zou je leuke dingen gaan doen met vriendinnen en veel tijd en aandacht aan je familie besteden. Je vertelde dat je naasten, waarvan een aantal vocht tegen nare ziekten, je steun en aandacht goed konden gebruiken. Je vond het fijn dat je daar nu de tijd voor had.

Op mijn laatste twee e-mails kwam geen antwoord.

Vandaag hoorde ik dat je bent overleden. ‘Na een kort ziekbed’ zoals dat dan heet.

Oneerlijk. Onrechtvaardig. Onzinnig.

Ik hoop dat je naasten veel steun hebben aan elkaar.

Rust zacht lieve J.

Alweer een afscheid

Geplaatst door Eler in familie en getagd met , ,

Deze keer kon ik afscheid nemen. Een dag voor mijn lieve tante stierf, stonden zusje en ik aan haar bed. We gaven haar een kusje op haar wang. Er was weinig te zeggen. Niets meer te bespreken. Het liefst had ik haar een dikke knuffel gegeven, maar daarvoor was ze al lang te breekbaar geworden.

Zaterdag werd mijn tante gecremeerd. Het wordt de derde keer dat ik zal spreken bij een overlijden. Het wordt een variatie op onderstaande tekst.

Tante M en oom J waren voor mij de constante factor van de familie. Je hoefde ze niet vaak te zien om precies te weten wat je aan ze had. Wat M en J je gaven was waardevol: oprechte interesse, gezonde nieuwsgierigheid en droge humor.

M en J toonden de meeste interesse in mijn schoonbroer toen hij voor het eerst in Nederland was. Ze vroegen hem van alles over zijn cultuur en waren de enigen van de familie die serieus overwogen zijn thuisland eens te bezoeken.

Ik ben ontzettend blij dat M erbij was op het huwelijk van mijn zus en schoonbroer. Het ging toen nog best goed met onze mater familias. Tegen de leuke jongen uit de trein sprak M die avond de hoop uit om na Rome nog een tweede reisje te maken. Een stedentrip naar Lissabon of Berlijn. Het liefst wilde ze nog eens terug naar Indonesië. Dat ze dat niet meer zou halen, besefte ze heel goed, maar dromen en hopen blijft een fijne bezigheid.

Helaas bleek vlak na de bruiloft dat M niet veel verder meer zou komen dan het ziekenhuis en haar eigen fijne huis. Wat een geluk dat ze de laatste dagen thuis was, op de plek waar ze van hield. Niemand had haar daar liefdevoller kunnen verzorgen dan J. Dankjewel lieve J voor je moed, je toewijding en je geduld.

Vier van haar nichtjes moesten van M ooit een dier gaan sparen. Zij spaarde uilen. Ik koos voor kikkers. Ons hele huisje staat er vol mee. Vrolijke, groene herinneringen aan mijn lieve tante. Met een ereplek voor het porseleinen exemplaar dat M en J ooit uit Indonesië meenamen.

Lieve M, voor als je nog ergens meeluistert: hopelijk is het fijn waar je nu bent, misschien zit je een potje te jokeren met oma, en je vindt er ongetwijfeld genoeg vrienden die je kunnen leren bridgen. Als de hemel bestaat, maak jij die een stukje gezelliger.

Lieve J, hopelijk kunnen wij nu waardevol zijn voor jou. Heel veel sterkte.